Canımın yandığını, gözlerimi kapattığım an, kursağıma kaçan heveslerimin öksürüklerine tutulduğumda anlıyorum. Dünya sanki dönmeyi bırakıyor. Sanki yer artık çekmiyor. Ayakta durmam zorlaşıyor. Ağzım kuruyor. Burnumda tütüyor annemin kokusu. Otuz bir günü kırk bire tamamlama peşindeyim. Ayaklarımın bağı da çözüldü. Gözlerim, kapalıyken de yanıyor..

Açtım gözlerimi. Nefes aldım, şükrettim. Verdim, şükrettim. Dünya henüz dönüyor. Ayaktayım. Dolana kandım. Yalanlara doymuştum. Annemin kırılmamış kalbini arıyorum. Semaya daldım. Tesbihim çektirdiklerinize şahit olsun. Benim canım bu dünyaya feda olsun. Ahım toprağa kavuşsun, aff’ım semaya ulaşsın. Ayaklarımın bağı birbirine dolandı, heyhat! Ayaktayım, yürüyemiyorum…

Canımın yandığını, hümayan olmuş ağrılarımdan tanıyorum. Kalbimin sancısından. Ve de gözlerimin yanmasından. Kursağımdan tanıyorum. Öksürüklere boğulduğumdan, annemi üzdüğümden tanıyorum…

kubrakurnaz.com.tr

Love podcasts or audiobooks? Learn on the go with our new app.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store